next
مطالعه کتاب قاموس قرآن جلد 3
فهرست کتاب
مشخصات کتاب


مورد علاقه:
0

دانلود کتاب


مشاهده صفحه کامل دانلود

قاموس قرآن جلد 3

مشخصات کتاب

سرشناسه: قرشی بنابی، علی اکبر، 1307 -

عنوان و نام پدیدآور: قاموس قرآن/ تالیف علی اکبر قرشی.

مشخصات نشر: تهران: دارالکتب الاسلامیه، [13] -

مشخصات ظاهری: 7 ج. در سه مجلد.

شابک: دوره: 964-440-070-4؛ 40000 ریال (ج. 1)؛ 300 ریال (ج. 1، چاپ؟)؛ 350 ریال (ج. 2، چاپ؟)؛ 10000ریال (ج. 1، چاپ چهارم)؛ 40000 ریال (ج. 2)؛ 10000 ریال (ج. 2، چاپ چهارم)؛ 900 ریال (ج. 3، چاپ چهارم)؛ 900 ریال (ج. 4، چاپ چهارم)؛ 800 ریال (ج. 5)؛ 800 ریال (ج. 7)؛ ج. 5 - 7، چاپ شانزدهم 964-440-069-0:

یادداشت: ج. 1-4 (چاپ چهارم: 1364).

یادداشت: ج. 1 و 2 (چاپ؟: 1352).

یادداشت: ج.1-4 (چاپ دوازدهم: 1387).

یادداشت: ج. 1-4 (چاپ نهم: 1381).

یادداشت: ج.5 - 7 (چاپ؟: [13]).

یادداشت: ج.5 - 7 (چاپ دوازدهم: 1376).

یادداشت: ج. 5 - 7 (چاپ چهاردهم: 1384).

یادداشت: ج. 5 - 7 (چاپ شانزدهم: 1386).

یادداشت: کتابنامه.

مندرجات: ج. 1. الف - ث.- ج. 2. ج - د.- ج. 3 - 4. ذ - عسی.- ج. 5 - 7. عشر - ی.

موضوع: قرآن -- دایره المعارف ها

موضوع: قرآن -- واژه نامه ها

رده بندی کنگره: BP66/9/ق 4ق 2 1300ی

رده بندی دیویی: 297

شماره کتابشناسی ملی: م 68-532

اشاره

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ*

ذ؛ ج 3، ص: 1

ذال:؛ ج 3، ص: 1

ذال: نهمین حرف از حروف الفبای عربی و یازدهمین حرف الفبای فارسی است و جزء کلمه واقع میشود، بتنهائی معنائی ندارد و در حساب ابجد بجای هفتصد است.

ذا؛ ج 3، ص: 1

اسم اشاره است و با آن بمفرد مذکر نزدیک اشاره میشود و چون هاء تنبیه بر آن داخل شود گویند: هذا. مثل «هٰذٰا یَوْمُ لٰا یَنْطِقُونَ» مرسلات: 35 «هٰذٰا یَوْمُ الْفَصْلِ جَمَعْنٰاکُمْ وَ الْأَوَّلِینَ» مرسلات: 38، تثنیۀ آن در حال رفع ذان و در نصب و جرّ ذین است.ذا گاهی بمعنی الّذی میاید و آن در صورتی است که بعد از ما و من استفهام باشد مثل «مٰا ذٰا قٰالَ آنِفاً» محمد: 16 یعنی «ما الذی قال آنفا» و مثل «من ذا بالدار» یعنی کیست آنکه در خانه است و گاهی «ماذا» مجموعا بمعنی استفهام میاید در آیاتی نظیر «یَسْئَلُونَکَ مٰا ذٰا یُنْفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ» بقره: 219 «یَسْئَلُونَکَ مٰا ذٰا أُحِلَّ لَهُمْ قُلْ أُحِلَّ لَکُمُ الطَّیِّبٰاتُ» مائده: 4 «وَ إِذٰا قِیلَ لَهُمْ مٰا ذٰا أَنْزَلَ رَبُّکُمْ قٰالُوا أَسٰاطِیرُ الْأَوَّلِینَ» نحل: 24.احتمال دارد که «ما» موصول و «ذا» صلۀ آن باشد بمعنی «یسئلونک أی الذی ینفقون» و احتمال دارد که «ما ذا» مجموعا اسم باشد بمعنی ایّ شیی ء، چنانکه طبرسی در ذیل آیۀ 4 مائده گفته است.در آیاتیکه ذا میان من و الذی واقع شده نحو «مَنْ ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلّٰا بِإِذْنِهِ … » بقره: 255 «مَنْ ذَا الَّذِی یُقْرِضُ اللّٰهَ قَرْضاً حَسَناً» حدید: 11 ظاهرا «ذا» در معنای اولی خود است طبرسی در ذیل آیۀ دوم از فرّاء نقل کرده: ذا صلۀ من است و گفته اند معنی جمله آن است «من هذا

قاموس قرآن، ج 3، ص: 2

الذی

1 تا 373