next
مطالعه کتاب ملاذ الاخيار في فهم تهذيب الاخبار جلد 4
فهرست کتاب
مشخصات کتاب


مورد علاقه:
0

دانلود کتاب


مشاهده صفحه کامل دانلود

ملاذ الأخیار فی فهم تهذیب الأخبار المجلد 4

اشاره

سرشناسه : طوسی، محمدبن حسن، ق 460 - 385

عنوان قراردادی : [تهذیب الاحکام. شرح]

عنوان و نام پدیدآور : ملاذ الاخیار فی فهم تهذیب الاخبار [محمدبن حسن طوسی]/ تالیف محمدباقر المجلسی؛ تحقیق مهدی الرجائی؛ باهتمام محمود المرعشی

مشخصات نشر : قم: مکتبه آیه الله المرعشی العامه، 1406ق. = 1364.

مشخصات ظاهری : 16 ج.نمونه

فروست : (مخطوطات مکتبه آیه الله المرعشی العامه 15)

وضعیت فهرست نویسی : فهرستنویسی قبلی

یادداشت : "شرحی است بر تهذیب الاحکام در شرح المقتعه للشیخ المفید"

یادداشت : کتابنامه به صورت زیرنویس

عنوان دیگر : تهذیب الاحکام

عنوان دیگر : المقنعه

موضوع : احادیث شیعه -- قرن ق 5

شناسه افزوده : مفید، محمدبن محمد، 413 - 336ق. المقنعه

شناسه افزوده : مجلسی، محمدباقربن محمدتقی، 1111 - 1037ق. شارح

شناسه افزوده : رجائی، مهدی، 1336 - ، مصحح

رده بندی کنگره : BP130/ط9ت 9026

رده بندی دیویی : 297/212

شماره کتابشناسی ملی : م 67-339

[تتمه کتاب الصلاه]

[تتمه الجزء الأول من کتاب التهذیب]

9 بَابُ تَفْصِیلِ مَا تَقَدَّمَ ذِکْرُهُ فِی الصَّلَاهِ مِنَ الْمَفْرُوضِ وَ الْمَسْنُونِ وَ مَا یَجُوزُ فِیهَا وَ مَا لَا یَجُوزُ

اشاره

قَالَ الشَّیْخُ رَحِمَهُ اللَّهُ وَ الْمَفْرُوضُ مِنَ الصَّلَاهِ أَدَاؤُهَا فِی وَقْتِهَا وَ اسْتِقْبَالُ الْقِبْلَهِ لَهَا وَ تَکْبِیرَهُ الِافْتِتَاحِ وَ الْقِرَاءَهُ وَ الرُّکُوعُ وَ التَّسْبِیحُ فِی الرُّکُوعِ وَ السُّجُودُ وَ التَّسْبِیحُ فِی السُّجُودِ وَ التَّشَهُّدُ وَ الصَّلَاهُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ع فَمَنْ تَرَکَ شَیْئاً مِنْ هَذِهِ الْخِصَالِ الَّتِی ذَکَرْنَاهَا عَمْداً فِی صَلَاتِهِ فَلَا صَلَاهَ لَهُ وَ عَلَیْهِ الْإِعَادَهُ وَ مَنْ تَرَکَهَا نَاسِیاً فَلَهَا أَحْکَامٌ

[الحدیث 1]

1 سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ حَدِیدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ.

______________________________

باب تفصیل ما تقدم ذکره فی الصلاه من المفروض و المسنون و ما یجوز فیها و ما لا یجوز الحدیث الأول: صحیح علی الظاهر.

ملاذ الأخیار فی فهم تهذیب الأخبار، ج 4، ص: 6

بْنِ أَبِی نَجْرَانَ وَ الْحُسَیْنِ بْنِ سَعِیدٍ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِیسَی عَنْ حَرِیزِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ زُرَارَهَ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی جَعْفَرٍ ع مَا فَرَضَ اللَّهُ فِی الصَّلَاهِ فَقَالَ الْوَقْتَ وَ الطَّهُورَ وَ الرُّکُوعَ وَ السُّجُودَ وَ الْقِبْلَهَ وَ الدُّعَاءَ وَ التَّوَجُّهَ قُلْتُ فَمَا سِوَی ذَلِکَ فَقَالَ سُنَّهٌ فِی فَرِیضَهٍ

______________________________

و قال الوالد العلامه نور الله روحه: الظاهر أن المراد بالفریضه ما ظهر وجوبه من القرآن و بالسنه مقابلها، أو ما ورد فی القرآن أعم من أن یکون شرطا أو جزءا أو واجبا أو مندوبا، و یرد بمعنی الواجب أیضا مطلقا.

فأما الوقت فاشتراطه ظاهر من القرآن فی آیات کثیره، و الظاهر من افتراضه وجوب معرفه الأوقات و إیقاع الصلاه فیها و أحکامها.

و أما الطهور، فوجوب الطهارات ظاهر من قوله تعالی" إِذٰا قُمْتُمْ" و غیرها، و الفرض فیها إیقاعها و معرفتها و معرفه أحکامها و لوازمها، و یظهر إزاله النجاسه من قوله تعالی" وَ ثِیٰابَکَ فَطَهِّرْ".

و

1 تا 316