تفسير جامع جلد 7 محبوب
رتبه
5000reviews
0 رتبه
مورد علاقه:
0
تفسير جامع
مشخصات كتاب:
سرشناسه : بروجردي، محمدابراهيم، ۱۲۹۳ -
عنوان و نام پديدآور : تفسير جامع: جمع آوري شده از تفسير امام عليه السلام و عياشي و كتب اخبار معتبره بانضمام ترجمه تفسير علي ابن ابراهيم قمي/ به قلم ابراهيم بروجردي.
مشخصات نشر : تهران: كتابخانه صدر، ۱۳۶۶ -
مشخصات ظاهري : ج.
شابك : ۵۰۰ ريال (ج. ۶، چاپ سال ؟)
يادداشت : فارسي - عربي.
يادداشت : ترجمه تفسير علي بن ابراهيم قمي به صورت پاورقي در كتاب آمده است.
يادداشت : ج. ۲ (چاپ؟: [ ۱۳] ).
يادداشت : ج.۲ (چاپ سوم: [ ۱۳] ).
يادداشت : ج.۴ (چاپ؟: ۱۳).
يادداشت : ج.۵ (چاپ دوم: [ ۱۳]).
يادداشت : ج. ۶ (چاپ ؟: ۱۳۶۰).
يادداشت : ج.۶ (چاپ هفتم: ۱۳).
يادداشت : ج. ۷ (چاپ ؟ : ۱۳).
يادداشت : كتابنامه.
مندرجات : ج.۶. ص تا القمر
عنوان ديگر : ترجمه تفسير علي بن ابراهيم قمي.
موضوع : تفاسير ماثوره -- شيعه اماميه
موضوع : تفاسير شيعه -- قرن ۴ق.
موضوع : تفاسير شيعه -- قرن ۱۴
شناسه افزوده : قمي، علي بن ابراهيم، قرن ۳ق.، قرن ، .
رده بندي كنگره : BP۹۸/ب۳۷ت۷ ۱۳۶۶
رده بندي ديويي : ۲۹۷/۱۷۳۶
شماره كتابشناسي ملي : م ۶۷-۳۵۸
******
معرفي اجمالي:
«تفسير جامع» تاليف سيد محمد ابراهيم بروجردي از مفسرين بزرگ قرن چهاردهم هجري كه در هفت جلد منتشر شده است. انگيزه وي از نگارش كتاب آن بوده كه تفسيري فارسي با بياني سهل و ساده از فرموده هاي ائمه اطهار(ع) و اولياي بزرگوار بنويسد تا شيعيان فارسي زبان از آن بهره مند شوند و ذخيره اي براي روز معادش باشد.
ساختار:
اين اثر مشتمل بر تفسير تمامي قرآن به روش ترتيبي مي باشد و از تفاسير روايي معاصر كه از زاويه حديث به تفسير نگريسته محسوب مي گردد. همواره معاني آيات را با جستجو در روايات دنبال كرده است، از اين روي،نقش و روش اين تفسير،گردآوري روايات اهل بيت عصمت(ع) و گزينش آن بوده است؛ لذاست كه هر جا موضوع و سخني مربوط به آيه و سوره اي از قرآن بوده به روايات استشهاد كرده است.
گزارش محتوا:
نويسنده در مقدمه كوتاه خود بر جلد دوم با استناد به آيات و روايات سعي مي نمايد كه اظهار نظر در تفسير آيات را حرام و كفر بنماياند و براي اجتناب از اين حرام مي نويسد: «از اين جهت ما در اين تفسير از نقل آراء فاسده مردمان و بيانات فلاسفه و عرفاء و از سخنان ابو حنيفه و قتاده و عضدي مسلكان دوري جسته و صرف نظر نموديم و هرگز بيان نخواهيم كرد، چه اين عمل تجاوز كردن از امر و دستور خداوند و ائمه باشد.» از سوي ديگر تفسير جامع در حقيقت گردآوري روايات تفسير منسوب به امام حسن عسكري(ع) به تفسير عياشي و تفسير منسوب به علي بن ابراهيم قمي است، نه جامع معاني و روشهاي تفسيري؛ به همين دليل،تفسير جامع را بايد نوعي ترجمه اين چند كتاب روايي دانست، زيرا مؤلف در اين تفسير جز ترجمه و نقل روايات و ديدگاه ها،در نقد و بررسي و تحليل كلمات،سخني و توضيحي از خود نياورده است. ايشان در مقدمه دوازدهم خود،كتابهايي را كه از آنها روايات را نقل مي نمايد به شرح ذيل مي نويسد: «اول كتاب كافي شيخ كليني،دوم فقيه و توحيد و اعتقادات و علل و ساير كتب ابن بابويه شيخ صدوق، سوم كتاب بصائر الدرجات محمد بن حسن صفار و سعد بن عبد الله قمي و تفسير عياشي، فرات بن ابراهيم،مناقب ابن شهرآشوب، كامل الزياره ابن قولويه و كتاب تفسير آيات ولايت اهل بيت(ع)محمد بن عباس ماهيار معروف به ابن حجام است كه از كتب متقنه اخبار مي باشد. ديگر اصل سليم بن قيس هلالي، كتاب تهذيب و استبصار شيخ طوسي، كتاب خصال و اكمال الدين و محاسن شيخ برقي و تفسير مجمع البيان طبرسي و تفسير برهان سيد هاشم بحراني و اختصاص شيخ مفيد.» در دنباله مطلب مي نويسند:«بايد دانست آنچه علماي شيعه تفسير نوشته اند در بيشتر آيات از تفسير شيخ ثقه ابي الحسن علي بن ابراهيم بن هاشم قمي نقل نموده اند...» و به استدلال بر اين كلام مي پردازد. با توجه به بيان ايشان تفسير جامع ترجمه تفسير قمي مي باشد كه با منابع روايي ديگر آن را تكميل نموده و با ضميمه كردن ترجمه آيات و برخي اطلاعات مختصر، نام آن را تفسير جامع نهاده و منظور،جامع تفسير قمي و روايات كتب روايي شيعه،مي باشد. مفسر قبل از آغاز تفسير،مقدماتي را در دوازده بخش ارائه داده كه به ذكر عنوان آنها (براي آشنايي با تفسير و روش و محتويات آن) اكتفا مي كنيم. مقدمه اول:فرق بين تفسير و تأويل و ترجمه. دوم:حرام بودن تفسير به رأي و اظهار نظر نمودن در قرآن سوم:علم و دانش قرآن منحصرا نزد ائمه(ع)مي باشد و ديگران را خداوند از اين دانش بهره اي نداده است. چهارم:در قرآن بيان هر چيزي است و از براي قرآن ظاهر و باطنهاي متعدد است. پنجم:كيفيت و زمان جمع قرآن و بيان عدم تحريف قرآن و مراد از تحريف، بيان جمع اول، جمع دوم و جمع سوم قرآن است. ششم:فضيلت قرآن و ثواب تلاوت آن. هفتم:نامها و اسامي قرآن و چگونگي نزول آن. هشتم:آداب تلاوت و صحيح ترين قرائت و ثواب قرائت قرآن نهم:بيان آنكه تمام قرآن در شأن ائمه و دشمنان ايشان وارد شده است. دهم:احاديثي كه مخالف قرآن است از ائمه(ع)نمي باشد. يازدهم:معناي سوره و آيات و خواص قرآن به طور اختصار دوازدهم:كتابهائيكه از آنها روايت مي كنيم. پس از بيان مقدمات دوازده گانه به ترجمه مقدمات تفسير قمي مي پردازد. پيش از اين گذشت كه روش اصلي مفسر در اين تفسير، روش روايي و مأثور است، كه با ذكر روايات اهل بيت(ع) به تفسير آيات و فرازهاي آنها مي پردازد. امّا از نظر ترتيب و ورود و خروج در مباحث، شيوه ايشان بدين گونه است كه: ابتداي سوره ها با ذكر نام سوره و احياناً، اشاره به وجه تسميه آن وارد بحث شده،اطلاعاتي راجع به مكي يا مدني بودن ترتيب نزول، عدد آيات (به شمارش كوفيين و غير آنها)، تعداد كلمات و حروف، ارائه مي دهد، پس از آن به بيان فضيلت سوره و خواص آن مي پردازد. سپس دسته آيات مورد نظر را مطرح و ترجمه آن را بازگو مي كند. در قسمت بعد به تفسير آيات با كمك روايات مي پردازد و با ذكر منبع روايات و قائل آن ترجمه آن را بدون متن عربي مي آورد. در قسمت سوم،ترجمه تفسير قمي است كه به تناسب دسته آيات،بيان مي گردد. مفسر به تناسب برخي آيات،از مباحث موضوعي در حد لزوم، غفلت نورزيده و به بيان آن مي پردازد، مانند: بحثي در حقيقت سحر و اقسام آن، عمل مرتاضان، سحر ساحران فرعوني و...كه در ذيل آيه 102 سوره بقره، ج 1، ص 231،مطرح كرده اند. در توضيح قصص قرآني نيز، تابع روايات بوده و نظر شيعه را پيروي مي نمايد، بر اين اساس وارد جزئياتي مي شود كه روايات اهل بيت(ع) مطرح كرده اند، مانند: چگونگي ولادت يحيي، مريم(س) و حضرت عيسي(ع)در ج 1 ص ?20 ذيل آيه 3? به بعد سوره بقره، كه تا ص ?39 به آن مي پردازد. مفسر مباحث فقهي را نيز با تفصيل بيان مي دارد، و احكام فقهي را با ديدگاه فقهاي شيعه از طريق روايات متعرض مي شود، مانند: بحث خمس و احكام مختلف آن ذيل آيه ?2 سوره انفال {/«و اعلموا انما غنمتم...»/} كه حدود ده صفحه در جلد 3 ص ?? به آن اختصاص مي دهد. با توجه به روايي بودن تفسير به طور طبيعي، مباحث مربوط به ولايت ائمه(ع)،به خصوص ولايت حضرت امير المؤمنين علي(ع) به طور مفصل بيان شده است، مانند: نزول آيه اكمال دين (آيه 3 مائده)در ج 2، ص 1?7 تا 1?3 و بحث غدير خم. و نيز با توجه به روايي بودن تفسير، تفاوتي اساسي بين تفسير،تأويل، بيان مصداق و موارد تطبيق، ديده نمي شود و روايات همه با هم و با يك نظر، مطرح مي شوند. در مواردي نيز كه امام معصوم(ع) به آيه توسل جسته، استدلال مي نمايد يا به آيه استشهاد مي فرمايد، با ديده تفسير و شرح و توضيح آيه به آن نگريسته مي شود و از بقيه موارد تفكيك نشده است،مانند نقل روايت امام جواد(ع) ذيل آيه 38 سوره مائده در جلد دوم صفحه 207 به بعد.
وضعيت كتاب:
در انتهاي هر جلد، فهرست تفصيلي مطالب ذكر شده است.
منابع مقاله:
1-مقدمات تفسير جامع، جلد اول و ساير مجلدات 2-دانشنامه قرآن و قرآن پژوهي، ج 1 ص ?89، بهاء الدين خرمشاهي 3-طبقات مفسران شيعه، ج ?، ص 39?، دكتر عقيقي بخشايشي
ص: 1
عناوين اصلي كتاب شامل:
جلد اول؛ جلد دوم؛ جلد سوم؛ جلد چهارم؛ جلد پنجم؛ جلد ششم؛ جلد هفتم
مشخصات كتاب:
سرشناسه : بروجردي، محمدابراهيم، ۱۲۹۳ -
عنوان و نام پديدآور : تفسير جامع: جمع آوري شده از تفسير امام عليه السلام و عياشي و كتب اخبار معتبره بانضمام ترجمه تفسير علي ابن ابراهيم قمي/ به قلم ابراهيم بروجردي.
مشخصات نشر : تهران: كتابخانه صدر، ۱۳۶۶ -
مشخصات ظاهري : ج.
شابك : ۵۰۰ ريال (ج. ۶، چاپ سال ؟)
يادداشت : فارسي - عربي.
يادداشت : ترجمه تفسير علي بن ابراهيم قمي به صورت پاورقي در كتاب آمده است.
يادداشت : ج. ۲ (چاپ؟: [ ۱۳] ).
يادداشت : ج.۲ (چاپ سوم: [ ۱۳] ).
يادداشت : ج.۴ (چاپ؟: ۱۳).
يادداشت : ج.۵ (چاپ دوم: [ ۱۳]).
يادداشت : ج. ۶ (چاپ ؟: ۱۳۶۰).
يادداشت : ج.۶ (چاپ هفتم: ۱۳).
يادداشت : ج. ۷ (چاپ ؟ : ۱۳).
يادداشت : كتابنامه.
مندرجات : ج.۶. ص تا القمر
عنوان ديگر : ترجمه تفسير علي بن ابراهيم قمي.
موضوع : تفاسير ماثوره -- شيعه اماميه
موضوع : تفاسير شيعه -- قرن ۴ق.
موضوع : تفاسير شيعه -- قرن ۱۴
شناسه افزوده : قمي، علي بن ابراهيم، قرن ۳ق.، قرن ، .
رده بندي كنگره : BP۹۸/ب۳۷ت۷ ۱۳۶۶
رده بندي ديويي : ۲۹۷/۱۷۳۶
شماره كتابشناسي ملي : م ۶۷-۳۵۸
******
معرفي اجمالي:
«تفسير جامع» تاليف سيد محمد ابراهيم بروجردي از مفسرين بزرگ قرن چهاردهم هجري كه در هفت جلد منتشر شده است. انگيزه وي از نگارش كتاب آن بوده كه تفسيري فارسي با بياني سهل و ساده از فرموده هاي ائمه اطهار(ع) و اولياي بزرگوار بنويسد تا شيعيان فارسي زبان از آن بهره مند شوند و ذخيره اي براي روز معادش باشد.
ساختار:
اين اثر مشتمل بر تفسير تمامي قرآن به روش ترتيبي مي باشد و از تفاسير روايي معاصر كه از زاويه حديث به تفسير نگريسته محسوب مي گردد. همواره معاني آيات را با جستجو در روايات دنبال كرده است، از اين روي،نقش و روش اين تفسير،گردآوري روايات اهل بيت عصمت(ع) و گزينش آن بوده است؛ لذاست كه هر جا موضوع و سخني مربوط به آيه و سوره اي از قرآن بوده به روايات استشهاد كرده است.
گزارش محتوا:
نويسنده در مقدمه كوتاه خود بر جلد دوم با استناد به آيات و روايات سعي مي نمايد كه اظهار نظر در تفسير آيات را حرام و كفر بنماياند و براي اجتناب از اين حرام مي نويسد: «از اين جهت ما در اين تفسير از نقل آراء فاسده مردمان و بيانات فلاسفه و عرفاء و از سخنان ابو حنيفه و قتاده و عضدي مسلكان دوري جسته و صرف نظر نموديم و هرگز بيان نخواهيم كرد، چه اين عمل تجاوز كردن از امر و دستور خداوند و ائمه باشد.» از سوي ديگر تفسير جامع در حقيقت گردآوري روايات تفسير منسوب به امام حسن عسكري(ع) به تفسير عياشي و تفسير منسوب به علي بن ابراهيم قمي است، نه جامع معاني و روشهاي تفسيري؛ به همين دليل،تفسير جامع را بايد نوعي ترجمه اين چند كتاب روايي دانست، زيرا مؤلف در اين تفسير جز ترجمه و نقل روايات و ديدگاه ها،در نقد و بررسي و تحليل كلمات،سخني و توضيحي از خود نياورده است. ايشان در مقدمه دوازدهم خود،كتابهايي را كه از آنها روايات را نقل مي نمايد به شرح ذيل مي نويسد: «اول كتاب كافي شيخ كليني،دوم فقيه و توحيد و اعتقادات و علل و ساير كتب ابن بابويه شيخ صدوق، سوم كتاب بصائر الدرجات محمد بن حسن صفار و سعد بن عبد الله قمي و تفسير عياشي، فرات بن ابراهيم،مناقب ابن شهرآشوب، كامل الزياره ابن قولويه و كتاب تفسير آيات ولايت اهل بيت(ع)محمد بن عباس ماهيار معروف به ابن حجام است كه از كتب متقنه اخبار مي باشد. ديگر اصل سليم بن قيس هلالي، كتاب تهذيب و استبصار شيخ طوسي، كتاب خصال و اكمال الدين و محاسن شيخ برقي و تفسير مجمع البيان طبرسي و تفسير برهان سيد هاشم بحراني و اختصاص شيخ مفيد.» در دنباله مطلب مي نويسند:«بايد دانست آنچه علماي شيعه تفسير نوشته اند در بيشتر آيات از تفسير شيخ ثقه ابي الحسن علي بن ابراهيم بن هاشم قمي نقل نموده اند...» و به استدلال بر اين كلام مي پردازد. با توجه به بيان ايشان تفسير جامع ترجمه تفسير قمي مي باشد كه با منابع روايي ديگر آن را تكميل نموده و با ضميمه كردن ترجمه آيات و برخي اطلاعات مختصر، نام آن را تفسير جامع نهاده و منظور،جامع تفسير قمي و روايات كتب روايي شيعه،مي باشد. مفسر قبل از آغاز تفسير،مقدماتي را در دوازده بخش ارائه داده كه به ذكر عنوان آنها (براي آشنايي با تفسير و روش و محتويات آن) اكتفا مي كنيم. مقدمه اول:فرق بين تفسير و تأويل و ترجمه. دوم:حرام بودن تفسير به رأي و اظهار نظر نمودن در قرآن سوم:علم و دانش قرآن منحصرا نزد ائمه(ع)مي باشد و ديگران را خداوند از اين دانش بهره اي نداده است. چهارم:در قرآن بيان هر چيزي است و از براي قرآن ظاهر و باطنهاي متعدد است. پنجم:كيفيت و زمان جمع قرآن و بيان عدم تحريف قرآن و مراد از تحريف، بيان جمع اول، جمع دوم و جمع سوم قرآن است. ششم:فضيلت قرآن و ثواب تلاوت آن. هفتم:نامها و اسامي قرآن و چگونگي نزول آن. هشتم:آداب تلاوت و صحيح ترين قرائت و ثواب قرائت قرآن نهم:بيان آنكه تمام قرآن در شأن ائمه و دشمنان ايشان وارد شده است. دهم:احاديثي كه مخالف قرآن است از ائمه(ع)نمي باشد. يازدهم:معناي سوره و آيات و خواص قرآن به طور اختصار دوازدهم:كتابهائيكه از آنها روايت مي كنيم. پس از بيان مقدمات دوازده گانه به ترجمه مقدمات تفسير قمي مي پردازد. پيش از اين گذشت كه روش اصلي مفسر در اين تفسير، روش روايي و مأثور است، كه با ذكر روايات اهل بيت(ع) به تفسير آيات و فرازهاي آنها مي پردازد. امّا از نظر ترتيب و ورود و خروج در مباحث، شيوه ايشان بدين گونه است كه: ابتداي سوره ها با ذكر نام سوره و احياناً، اشاره به وجه تسميه آن وارد بحث شده،اطلاعاتي راجع به مكي يا مدني بودن ترتيب نزول، عدد آيات (به شمارش كوفيين و غير آنها)، تعداد كلمات و حروف، ارائه مي دهد، پس از آن به بيان فضيلت سوره و خواص آن مي پردازد. سپس دسته آيات مورد نظر را مطرح و ترجمه آن را بازگو مي كند. در قسمت بعد به تفسير آيات با كمك روايات مي پردازد و با ذكر منبع روايات و قائل آن ترجمه آن را بدون متن عربي مي آورد. در قسمت سوم،ترجمه تفسير قمي است كه به تناسب دسته آيات،بيان مي گردد. مفسر به تناسب برخي آيات،از مباحث موضوعي در حد لزوم، غفلت نورزيده و به بيان آن مي پردازد، مانند: بحثي در حقيقت سحر و اقسام آن، عمل مرتاضان، سحر ساحران فرعوني و...كه در ذيل آيه 102 سوره بقره، ج 1، ص 231،مطرح كرده اند. در توضيح قصص قرآني نيز، تابع روايات بوده و نظر شيعه را پيروي مي نمايد، بر اين اساس وارد جزئياتي مي شود كه روايات اهل بيت(ع) مطرح كرده اند، مانند: چگونگي ولادت يحيي، مريم(س) و حضرت عيسي(ع)در ج 1 ص ?20 ذيل آيه 3? به بعد سوره بقره، كه تا ص ?39 به آن مي پردازد. مفسر مباحث فقهي را نيز با تفصيل بيان مي دارد، و احكام فقهي را با ديدگاه فقهاي شيعه از طريق روايات متعرض مي شود، مانند: بحث خمس و احكام مختلف آن ذيل آيه ?2 سوره انفال {/«و اعلموا انما غنمتم...»/} كه حدود ده صفحه در جلد 3 ص ?? به آن اختصاص مي دهد. با توجه به روايي بودن تفسير به طور طبيعي، مباحث مربوط به ولايت ائمه(ع)،به خصوص ولايت حضرت امير المؤمنين علي(ع) به طور مفصل بيان شده است، مانند: نزول آيه اكمال دين (آيه 3 مائده)در ج 2، ص 1?7 تا 1?3 و بحث غدير خم. و نيز با توجه به روايي بودن تفسير، تفاوتي اساسي بين تفسير،تأويل، بيان مصداق و موارد تطبيق، ديده نمي شود و روايات همه با هم و با يك نظر، مطرح مي شوند. در مواردي نيز كه امام معصوم(ع) به آيه توسل جسته، استدلال مي نمايد يا به آيه استشهاد مي فرمايد، با ديده تفسير و شرح و توضيح آيه به آن نگريسته مي شود و از بقيه موارد تفكيك نشده است،مانند نقل روايت امام جواد(ع) ذيل آيه 38 سوره مائده در جلد دوم صفحه 207 به بعد.
وضعيت كتاب:
در انتهاي هر جلد، فهرست تفصيلي مطالب ذكر شده است.
منابع مقاله:
1-مقدمات تفسير جامع، جلد اول و ساير مجلدات 2-دانشنامه قرآن و قرآن پژوهي، ج 1 ص ?89، بهاء الدين خرمشاهي 3-طبقات مفسران شيعه، ج ?، ص 39?، دكتر عقيقي بخشايشي
ص: 1
عناوين اصلي كتاب شامل:
جلد اول؛ جلد دوم؛ جلد سوم؛ جلد چهارم؛ جلد پنجم؛ جلد ششم؛ جلد هفتم
جلد های دیگر کتاب (8 جلد)
جزییات کتاب
- پدیدآورنده :
- ناشر :
- زبان :
- نوع کتاب :دیجیتالی
- نوع متن :
- تعداد جلد :8
- شماره دیجیتالی :12154
- رده بندی کنگره :BP98/ب37ت7 1366
- رده بندی دیویی :297/1736
- شماره کتابشناسی ملی :م 67-358
- هزینه مشاهده :رایگان
- سال چاپ :
- نسخه اثر :1
با نرم افزار بازار کتاب قائمیه
کل کتابخانه دیجیتالی قائمیه را در تلفن همراه، تبلت،کامپیوتر و گجت های مختلف داشته باشید.
